สำหรับเด็กที่เติบโตมาท่ามกลางครอบครัวที่บ้าการเที่ยวทะเลขั้นรุนแรง 5555+
รวมทั้งสนับสนุนและบีบบังคับให้ทุกคนในบ้านต้องว่ายน้ำได้ ก็เลยทำให้เป็นคนชอบไปทะเลโดยปริยายนั่นแหละ
ก็เลยดำปิ๊ดปี๋อยู่แบบนี้นี่ไง 5555+)

ถ้าจังหวัดทางภาคใต้ใกล้บ้านเกิดเมืองนอนนี่ก็ไปมาเกือบทุกแห่งแล้วละมั้ง แต่เรื่องไปทะเลแบบไร้ซึ่งพ่อแม่หรืออีกนัยหนึ่งคือ ATM เคลื่อนที่ก็หมายความว่าต้องเก็บเล็กผสมน้อยไปด้วยตัวเอง (พูดจาให้ดูน่าสงสารไปงั้นแหละ) 
ครั้งล่าสุดไปเสม็ดกับเพื่อนแค่ 3 คนโดยที่ทุกคนมะเคยมีหน้าไหนเคยไปเสม็ดเลย + คิดว่าเสม็ดอยู่จังหวัดตราดด้วยซ้ำ
(เกือบได้ขึ้นรถไปเที่ยวเกาะช้างแทนเกาะเสม็ดแล้วมั๊ย -_-” ซื่อบื้อกันได้อีก)
นั่งรถไปด้วยใจที่ต่างคนต่างคิดว่าจะพึ่งกันได้ …….เอ๊า! ก็นึกว่าไอ้เพื่อนที่ไปด้วยนี่มันเคยไปเสม็ดแล้วนี่หว่า แต่ดันกลายเป็นว่ามันก็คิดว่าเราเคยไปแล้ว สรุป 3 คนไม่เคยไปเสม็ด ไม่รู้ว่าเสม็ดมีอะไรอยู่บนนั้นบ้าง ไม่รู้ว่าเรือจะหมดกี่โมง ไม่รู้โรงแรมจะเต็มรึเปล่า ไม่รู้รถบนเกาะยังมีอีกมั๊ย ที่สำคัญ ไม่ใช้ตัวแสดงแทน!!  (เกี่ยวด้วยเหรอเนี่ย)
ไปกันสามคน ไปถึงท่าเรือตอนห้าทุ่ม มองตาปริบๆกันสามคน แล้วจะไปยังไงต่อละวะทีนี้ ? เอาละดิ ปัญหาเริ่มมาละ ดีว่ายังเหลือเรือข้ามไปเกาะเสม็ด ระหว่างข้ามก็ทะเลาะกับฝรั่งบนเรือข้ามฟากซะหนึ่งรอบ -_-” อันเนื่องมาจากมันสูบบุหรี่แล้วเข้าหน้าเด็กคนนึง แล้วที่นั่งเต็ม จะย้ายก็ไม่ได้ แต่คนสูบบุหรี่มันก็ควรจะเดินย้ายก้นไปสูบริมเรือได้
อย่างน้อยก็อย่าให้เข้าหน้าเด็กจนไอแค๊กๆ พูดดีๆไม่รู้เรื่อง เลยออกอาการนางยักษ์เข้าสิง ด่าซะเสียงดังเลย >w<” จนมันยอมเดินไปสูบที่ริมเรือในที่สุด ผลตอบแทนคือเด็กคนนั้นเดินมายกมือขอบคุณ (รู้สึกดีจริงๆ) ไปถึงเสม็ด หาที่พักได้….นอนสลบกันทั้งสามชีวิต ! -_-”

เช้าวันรุ่งขึ้นก็ไปดำน้ำ ไปให้อาหารปลา แล้วก็กินส้มตำ ไม่น่าเชื่อว่าพวกขี้เมาสามตัวเยี่ยงเราจะไปเที่ยวกันโดยไม่มีสุราได้ แต่เราสามารถกันจริงๆ มิใช่งบหมดแต่อย่างใด แต่เป็นเพราะว่า เหนื่อยมากกกก เช้าวันที่สองก็เดินถ่ายรุปกันเตรียมตัวกลับตอนบ่าย รู้สึกได้ว่าทะเลตอนเช้านี่มันเหงาเนอะ มันทำให้เราคิดถึงคนที่บ้าน คิดถึงน้องชายที่บ้าบอคอแตกริมทะเลด้วยกัน ขนาดคนในครอบครัวเดียวกันพอเติบโตขึ้นมาต่างคนต่างก็ต้องมีโลกของตัวเองจริงๆด้วยสิเนี่ย
ก็ทำได้แค่คิดถึงเท่านั้นแหละ….ไม่รู้ว่ากว่าจะได้กลับไปเที่ยวพร้อมหน้าพร้อมตากันได้อีกจะเป็นเมื่อไหร่ กว่าจะพร้อมหน้าพร้อมตากันอาจจะเป็นนับจากนี้ไปอีกหลายปีก็ได้ คงทำได้แค่รอให้ได้ไปเที่ยวทะเลพร้อมกันเหมือนครั้งสมัยเรายังเป็นเด็กอก ตอนนี้ก็เลยมีแต่การเที่ยวทะเลกับเพื่อนฝูงไปก่อน….แต่ซักวัน ชั้นจะเที่ยวทะเลคนเดียว ลองไปคนเดียวบางทีอาจจะมีอะไรให้เราสร้างสรรค์ก็ได้ละมั้ง    

เสม็ด…ที่บางทีก็คิดถึง และบางทีก็ทำให้เราคิดถึงใครอีกหลายคน
xxx,เอิง

ปล. รูปอาจจะไม่สวย เพราะใช้กล้อง Canon EOS630 ถ่าย (กล้องฟิล์มอยู่เลย) เลนส์มันยังสภาพดี
แต่คนถ่ายอย่างเราฝีมือไม่ดีเอง เวลาไปเที่ยว ชอบใช้กล้องฟิล์มมากกว่ากล้อง DSLR นะ…มันลุ้นกว่า
ก็เลยพกไปแค่กล้องดิจิตอลตัวนึง กับกล้องฟิล์มตัวนี้ ส่วน DSLR ที่ดูมีชาติตระกูลก็เก็บไว้ที่บ้าน